Zamek na Winnicy - Pod koniec XVIII wieku majątek w okolicy wsi Podmokłe, na przedmieściach dzisiejszego Babimostu należący od 1798 roku do Anselma Rudolpha von Unruhe z Łęgowa, zostaje w roku 1802 sprzedany hrabiemu Heinrichowi Leopoldowi von Seherr-Thoss. Majątek w szybkim czasie zmienia właścicieli- kolejnym zostaje Peter Friedrich August von Triebenfeld, który z kolei odsprzedaje majątek Friedrichowi Leopoldowi Wildegansowi, właścicielowi Babimostu i Kopanicy. Prawdopodobnie z powodu kłopotów finansowych ostatniego właściciela majątek wystawiony na licytację. Dnia 17 stycznia 1825 roku zostaje zakupiony przez syna byłego właściciela, porucznika Hansa Augusta von Unruhe. W roku 1847 otrzymuje tytuł barona z pozwoleniem używania przy nazwisku „Bomst”. W 1850 roku poświęca karierę wojskową na rzecz zarządzania majątkiem. W 1854 roku na wzgórzu pośród miejscowych winnic buduje letni pałac w stylu neoromańskim, z wysoka wieżą jako dominantą nad całością, z której roztaczał się piękny widok na okolicę i przepływającą Obrę. W piwnicach pałacu przechowywano wino z miejscowych winnic. Poza tym organizowano polowania i przyjęcia. Dnia 26 kwietnia 1873 roku umiera Hans August von Unruhe-Bomst. Majątek przechodzi na jego najstarszego syna- Hansa Wilhelma, który na cześć swojego ojca nadaje nazwę pałacowi- Augusthohe. Za

Ratusz - Ratusz miejski znajduje się w centrum Babimostu. Budynek jest jednopiętrowy z charakterystyczną wieżą. Zbudowany w połowie XIX wieku w stylu klasycystycznym. Zniszczony został 29 stycznia 1945 roku przez Armię Radziecką odbudowany dopiero w 1963 r. Obecnie w budynku tym znajduje się Urząd Miasta Babimost.

Kościół ewangelicki - W XVII w. ówczesny starosta babimojski Krzysztof Żegocki postanowił sprowadzić do Babimostu osiedleńców niemieckich. Chodziło mu przede wszystkim o sukienników. Dlatego, chcąc ich utrzymać w Babimoście, Żegocki wydał w r. 1652 przywilej, w którym wyraził zgodę na budowę kościoła dla wyznawców wyznania augsburskiego . Dokument zezwalający na budowę kościoła ewangelickiego datuje się z 15 kwietnia 1652 r. Podpis na nim brzmi: Christophorus Żegocki, capitaneus Babimostensis et Broicensis . I-szy zbór ewangelicko-augsburski powstał wkrótce po roku 1657, był budowlą szachulcową bądź drewnianą. Spalił się wraz z miastem w 1781 r. . Budowę kościoła rozpoczęto niezwłocznie, w roku 1782. Kościół usytuowano na Nowym Mieście, głównym skupisku ewangelików. Budowę zakończono w 1789 r. Obecnie remontowany, z przeznaczeniem na muzeum regionalne. Jeszcze pod koniec wojny kościół był wyposażony w dzwony, organy i inne sprzęty liturgiczne jednak po wojnie wszystko zostało rozkradzione lub zarekwirowane.